Letnie okno transferowe Realu Madryt rozgorzało pełną parą; czy Biali Rycerze na nowo rozpalą swoją Galaktyczną Erę?

Od momentu powrotu Mourinho na Bernabéu, letnie okno transferowe Realu Madryt wcale nie zapowiadało się spokojnie. Po transferach Konaté i Bernardo Silvy za 20 milionów euro, transferze Dumfriesa za 20 milionów euro i pozyskaniu Cucurelli za 60 milionów euro, klub szybko aktywował klauzulę odstępnego w wysokości 25 milionów euro, aby pozyskać 21-letniego, mierzącego 194 cm wzrostu napastnika Carlosa Ezpiego z Levante – najskuteczniejszego strzelca zeszłego sezonu La Liga U-23 z 11 golami w 25 meczach, idealnie wypełniając pustkę po odejściu Gonzalo Garcíi. Kiedy Ezpi uniósł Koszulki Domowe Realu Madryt z wyhaftowanym herbem klubu w Valdebebas, kibice Realu Madryt zdawali się widzieć młodzieńczą, odświeżoną wersję osi „José Luisa”. Pięć oficjalnych ogłoszeń, trzy kluczowe transfery sfinalizowane – pierwszy element układanki Realu Madryt Mourinho leży na stole.

Prawdziwa burza dopiero nadejdzie. Negocjacje w sprawie pozyskania 120 milionów euro za skrzydłowego RB Lipsk, Diomandego, są bliskie zakończenia, a jednocześnie Manchester City posuwa się naprzód w staraniach o mistrzowskie manewry Rodriego w pomocy – pierwszy z nich ma wypełnić lukę, drugi – lukę w rozgrywającym drużyny, precyzyjnie rozwiązując dwa najboleśniejsze problemy Realu Madryt w ciągu ostatnich dwóch lat. Od Liverpoolu, Manchesteru City, Chelsea, Interu Mediolan po Levante, Mourinho stosował połączenie wolnych transferów i precyzyjnego planowania wydatków, aby zminimalizować koszty przebudowy szatni. Na boisku treningowym nowi zawodnicy trenują w grupach: Konaté jako środkowy obrońca, Bernardo Silva jako rozgrywający, Cucurella i Dumfries jako skrzydłowi, a Espi jako mur defensywny w polu karnym – formacja 4-3-3 z podpisem Mourinho przenosi się z papieru na boisko.

Dwa sezony bez trofeów sprawiły, że ten powrót był mniej romantyczny, a bardziej wyrachowany. Ale piłka nożna nigdy nie jest prostym dodawaniem papierowej siły: Mourinho nigdy nie chciał składu All-Star, a raczej dyscypliny w szatni, bezwzględności w rozgrywkach pucharowych i wytrwałości w lidze. Po sfinalizowaniu transferów Diomande i Rodriego, Real Madryt, z niższą średnią wieku i większą wytrzymałością, z pewnością ma pewność siebie, by powrócić do La Liga i rządzić w Europie. Pozostaje tylko jedno pytanie - czy gdy na Bernabéu zapalą się światła, Koszulki piłkarskie Real Madryt będą w stanie przywrócić „Galácticos” do gabloty z trofeami?